
Kelmarin.
Aku benci bulan terang.
Bukan benci pada bulan.
Dulu.
Punya hati dua jiwa.
Mulus rasa tak terungkap.
Masih.
Mengaduh memang biasa.
Tapi tak semua orang rasa.
Semalam.
Aku langut lagi ke atas.
Terang bulan hingga ke dada.
Malam.
Aku baring berbumbung langit.
Ada bayang pada bulan.
Pagi.
Dalam lena aku terbayang.
Titis sayu ada padanya.
Sekarang.
Walau kabur,ia jelas.
Aku tahu itu siapa.
Dia juga benci purnama.
09febuari09